วันนี้ (3 ธันวาคม 2568) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า จากสถานการณ์อุทกภัยครั้งใหญ่ในพื้นที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ล่าสุด นายอภินันท์ พัฒนศิริ หรือ "น้องซิดนี่ย์" เยาวชนชาวหาดใหญ่ และอดีตนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ออกมาโพสต์คลิปวิดีโอสะท้อนความเป็นจริงอันน่าหดหู่ที่เกิดขึ้นในพื้นที่ "หาดใหญ่ใน" ซึ่งเป็นพื้นที่อยู่อาศัยหนาแน่น แต่กลับถูกละเลยจากการช่วยเหลือของภาครัฐ เมื่อเทียบกับพื้นที่เศรษฐกิจหลัก

[ชี้ "หาดใหญ่ใน" วิกฤตหนัก ไร้เงาหน่วยงานรัฐ]

นายอภินันท์ เปิดเผยจากการลงพื้นที่ด้วยตนเอง โดยเฉพาะบริเวณถนนพลพิชัย ว่าสภาพความเป็นจริงน่าสงสารมาก พื้นที่หาดใหญ่ใน ซึ่งไม่ใช่โซนเศรษฐกิจอย่างสาย 1, สาย 2 หรือเพชรเกษม ยังไม่มีหน่วยงานรัฐเข้าไปดูแลอย่างทั่วถึง ตั้งแต่ช่วงน้ำท่วมวิกฤตที่ชาวบ้านติดอยู่นาน 5-6 วัน จนถึงปัจจุบันที่น้ำลด ขยะและเฟอร์นิเจอร์ที่เสียหายกองพะเนินอยู่หน้าบ้าน โดยไม่มีเจ้าหน้าที่เข้ามาจัดเก็บ

[แฉความเหลื่อมล้ำของการช่วยเหลือ]

อดีตนักศึกษา มธ. ยังตั้งข้อสังเกตถึงการบริหารจัดการที่ผิดพลาด โดยระบุว่า ในขณะที่ส่วนกลาง ณ ที่ว่าการอำเภอ หรือ อบจ. มีภาพการ "ยืนผัดข้าว" และรถของหน่วยงานจอดเรียงรายเพื่อแจกของ แต่ชาวบ้านในพื้นที่ลึกๆ กลับเข้าไม่ถึงความช่วยเหลือเหล่านั้น

"ชาวบ้านเขาบอกว่า มอเตอร์ไซค์ก็พัง รถยนต์ก็พัง เขาออกไปไหนไม่ได้ เงินก็ไม่มี เป็นหนี้สิน ข้าวปลาอาหารต้องขอเพื่อนบ้านประทังชีวิต เขาไม่ได้ต้องการให้ใครมาผัดข้าวโชว์ แต่เขาต้องการให้ความช่วยเหลือเข้ามาถึงหน้าบ้าน" นายอภินันท์กล่าว

[น้ำตาของชาวบ้าน กับคำว่า "สร้างใหม่" ที่ไม่เท่ากัน]

หนึ่งในประเด็นที่สะเทือนใจที่สุด คือปฏิกิริยาของชาวบ้านเมื่อได้รับของบริจาค นายอภินันท์เล่าว่า เพียงแค่ตนถือไข่ไก่และบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเข้าไปแจก ชาวบ้านถึงกับเดินออกมาร้องไห้และขอบคุณเสมือนเป็นผู้มีพระคุณสูงสุด สะท้อนให้เห็นว่าพวกเขาถูกตัดขาดและสิ้นหวังเพียงใด

นายอภินันท์ ทิ้งท้ายไว้อย่างน่าคิดถึงวาทกรรม "ไม่ตายก็หาใหม่ได้" ว่าใช้ไม่ได้กับทุกคน "คำว่าสร้างใหม่ได้ของแต่ละคนต้นทุนมันไม่เหมือนกัน บางคนหมดตัวคือหมดจริงๆ เขาไม่รู้จะเริ่มตรงไหน บางคนต้องเจาะฝ้าเพดานหนีน้ำขึ้นไปอยู่ชั้นสอง ท่ามกลางเสียงร้องไห้ระงม และจนถึงตอนนี้เขาก็ยังรอความหวังที่ริบหรี่จากเงินเยียวยา"

การออกมาสื่อสารของ "ซิดนี่ย์ อภินันท์" ในครั้งนี้ ถือเป็นเสียงสะท้อนจากคนรุ่นใหม่ที่ต้องการเรียกร้องให้ภาครัฐ กระจายความช่วยเหลือให้ทั่วถึงทุกพื้นที่ ไม่ใช่กระจุกตัวอยู่แค่หน้าสื่อหรือศูนย์กลาง เพื่อให้คำว่า "เยียวยา" ไปถึงมือผู้ประสบภัยที่เดือดร้อนจริงๆ เสียที